خاکریزی

خاکریزی به عملیاتی گفته می شود که در مسیری که دارای پستی بلندیهای زیادی باشد، این خاکریزی انجام می شود. به طور كلی مصالح مناسب برای خاكریزی، باید از مصالح حاصل از گودبرداری ها و خاكبرداری های پروژه استفاده شود. استفاده از این خاكها برای خاکریزی، باید با تأیید دستگاه نظارت صورت گیرد. خاکهایی که شامل گروه ‌های هفتگانه A-1 الی  A-7 استاندارد M-145 اشتو باشند، جزو خاكهای قابل قبول برای خاكریزی محسوب می‌شوند. خاكهای درشت‌دانه گروه A1 ، A2، A3 و خاكهای ریزدانه گروه A4 ، A5، A6، A7 .

خاکریزی چیست؟

در خاكریزی، در مرحله اول باید از خاكهای حاصل از خاكبرداری استفاده کنیم. اما اگر کمبود یا عدم وجود خاکهای مناسب برخوردیم می توانیم از خاکه رس با درصد تورم بالا استفاده نمود. اما موارد منعی هم دارد استفاده از خاک رس :  (( استفاده از خاك رس با درصد تورم بالا به منظور خاكریزی زیر پی یا كف ساختمانها به هیچ وجه مجاز نمی‌باشد. ))

استفاده از خاکهای نامرغوب و نامناسب برای خاکریزی مانند خاكهای گچی، نمكی، نباتی، لجنی، زراعی قابل تورم، قابل انقباض، خاكهای دارای مواد آلی و رستنیها، باید خودداری شود. تشخیص کیفیت خاک برای خاکریزی نیز توسط دستگاه نظارت تشخیص داده می شود.

خاکریزی

خاکریزی

خاکریزی ساختمان

در  عملیات خاکریزی ساختمان بسته به نوع استفاده ، خاكریزی به دو بخش خاكریز باربر و خاكریز پركننده تقسیم می‌شود. انواع خاکریزی باربر و خاکریزی پرکننده را در ادامه توضیح خواهیم داد:

  1. خاكریزهای باربر

خاكریز باربر به خاكریزی گفته می ‌شود كه بارهای استاتیكی وارده از شالوده و كف ساختمان و نیز بارهای دینامیكی حاصل از ماشین ‌آلات را تحمل کند. نكات مهمی كه باید در اجرای خاكریزهای باربر رعایت شود عبارتند از:

  • تراكم خاك به نحو مطلوب برسد.
  • بستر آماده شده خاكریزی باید دارای ظرفیت باربری كافی برای تحمل بارهای وارده باشد.
  • به كار بردن رسهایی با خاصیت خمیری و قابلیت تورم زیادو اجرای خاكریزی بر روی بسترهایی كه دارای خاكهای قابل انقباض  هستند، مجاز نیست.
  1. خاكریزهای پر كننده

برای پر كردن اطراف پی ساختمانها، دیوارهای حایل، از خاكریزهای پر كننده استفاده می ‌شود.